குறைகள்

குறைகளையே பேசுவதால் நிறைவாரா  

நிறைகளையே கூறுவதால்   குறைவாரா  

சொந்தங்கள்

ஒரு பொழுது ஒரு பொழுது சாய்ந்திடத் தோன்றும் 
மறு பொழுது மறு பொழுது வாழ்ந்திடத் தோன்றும் 
வாழும் போது வரை முறைகள் தடுத்திடக் கூடும் 
வருவதையே வரவேற்று வாழ்ந்திட வேணும் 

சோகங்கள் சூழ்ந்தால் சொந்தங்கள் தொலைந்தால் 
சுந்தரம் வாழ்வில் உருவாகுமா நெஞ்சமும் 
புண்ணானால் கண்களும் குளமானால் 
சுற்றங்கள் நின்று சுகம் கேட்குமா கேட்டால் 
சோகங்கள்  எல்லாம் சருகாகுமா

வார்த்தைகள் வரவில்லை என்றால் வழி சொல்ல முடியுமா 
பார்வை இல்லையென்றால் நிறம் காட்ட தோன்றுமா 
பகுத்தறிவு இல்லை என்றால் பிழைக்கத்தான் முடியுமா 
காதில் ஓசை விழவில்லை என்றால் பாட முடியுமா 

சிற்பியில்லை என்றால் சிலைகள் தோன்றுமா 
இரவு இல்லை என்றால் நிலவு தோன்றுமா 
நேரம் இல்லை என்றால்  பொழுது போகுமா 
வாழ்வு இல்லை என்றால் வழிகள் பிறக்குமா 

கவலையில்லாத மனிதன் உலகில் இருக்க முடியுமா 
இருந்துவிட்டால் மனிதனாக வாழ முடியுமா 
துணிவுகள் பிறந்தால் துயரங்கள் பறக்கும் 
வாழ்கையின் அர்த்தங்கள் சொந்தங்களே 
வரும் துன்பத்தை எல்லாம் வெல்லுங்களே  

அம்மாவின் ஆசீர்வாதம்

 

அம்மா என்றழைப்பதிலே எத்தனை சுகம் 
அருகினிலே இருக்கையிலே எத்தனை பலம் 
அன்பினிலே தெரிகிறதே எத்தனை முகம் 
தினம் மனதார தந்திடுவார் ஆசீர்வாதம்     

ஊனினையே உருக்கியவர் உயிர் கொடுப்பார் 
உதிரத்தையே பாலாக்கி ஊட்டிடுவார் 
கண்ணின் மணி போல காத்திடுவார் 
தன்னலமே இன்றி அவர் பேணிடுவார் 

பெற்ற வலியினையே தாங்கி வலிமையாகிறார் 
பொறுமைதனைக்  கொண்டு பெருமை கொள்கிறார் 
கருணையே வடிவமாக காட்சி தருகிறார் 
தாயிற் சிறந்த கோவில் இல்லை என்று பேர் எடுக்கிறார்

துயரத்தின் சிகரத்தில் இருப்பார்  
குழந்தை முகம் பார்த்து அவர்  மறப்பார் 
அழும் போது தருவரே ஆறுதல் 
அணைப்பினிலே கிடைத்திடுமே தேறுதல்

குணத்தினிலே  ஒரு போதும் இல்லை ஒரு மாறுதல்
அம்மாவின்  இடத்தை இன்னும் நிரப்பவில்லை யாரும் 
அவர் அன்புக்கு ஈடு இணை எங்கேயும் இல்லை 
அவர் காலடியை தொழுதிருந்தால் போதும் 

நன்மைகளே தொடர்ந்திருக்கும் நாளும் 
அவர் பெருமை தனை பேச போதாது ஒரு யுகம் 
எவருக்கும் அதை எழுத காணாது மதியுகம் 
அவர்கள் செய்த தியாகங்கள் படைத்திடுமே பலயுகம் 

தனிமை

 
தனிமை அது கொடுமை 

துயர் கொள்ளும் வெறுமை

பகைவருக்கும் வரவேண்டாம் இந்நிலைமை

துன்பம் வந்தால் சொல்லி அழ வேண்டும் 

மகிழும் போதும் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும்  

 இதை தலை விதியே  நிர்ணயிக்க வேண்டும்  

 நாம் தெரிவு செய்ய என்ன இது தேர்தலா 

தெரிந்து கொள்ள இதுவும் என்ன திண்மமா

வடிவமைக்க ஒன்றும் இது வண்ணமில்லையே 

வாடி நின்ற போதும் வருந்திடவே வேணும் 

குழந்தை பருவத்திலே வரும் தனிமை 

வளரும் போது பழகிவிடும் போக 

வாலிபத்தில் வரும் போது 

தவித்துவிடும் இளமை முதுமையிலே

தனிமை மறுகி மனம் முறுகும் நோய் நொடிகள்

வந்துபோக நொருங்கிவிடும்  இதயம்
 கலைஞருக்கும் கவிஞருக்கும் தனிமை 
ரொம்ப பிடிக்கும் ஆக்கங்களை படைப்பதற்கு 
அருமையான தருணம் அவை 
 படிப்பதற்கும் நடிப்பதற்கும் பெரும் பங்கு வகிக்கும்   

பக்தி முத்தி வரும் தனிமை 

இனிமை காணக்கூடும் 

இறைவனடி சேர்வதற்கும் 

வழி சமைத்து பாடும்  

கோபியர்கள்

 கோபியர்கள் கண்ணா கண்ணா 
எமை குழல் ஊதி மயக்குகின்ற வண்ணா 
எம் மீது கோபங்கள் ஆகாது கண்ணா
 பால் மனசு கொண்டவன் நீ யல்லவா 

நாம் படும் பாடு கண்டு நீ கொதிக்கவில்லையா

பாற்கடலில்  கடலில் தானே நீ பள்ளி கொண்டாய் 

உயிர்கள் பரிதவித்த போது ஏன் தள்ளி நின்றாய் 

விதி மீது பழி போட்டு ஒதுங்கி நின்றால்

நாம் வேண்டுவதின் பொருள் தான் என்ன கண்ணா
பின்னலை பின்னின்றிழுப்பவனே 
எமை பொம்மைகள் என்றா எண்ணிவிட்டாய் 
விளையாட்டுக்காகவே நீ செய்யுகின்றாய்
அது வேதனை எமக்கென்று விளங்கவில்லையா 
உன்னோடு தானே விளையாடுகின்றேன்  ஆனாலும் 
நீ ஒன்றும் என்னோடு விளையாட வேண்டாம் 
அதனை என்னால் தாங்க முடியாது   

ஆயர் பாடி கண்ணா 

அருள் தர உனக்கு மனம் இல்லையா
 அபயம் அளிக்க நீ வரவில்லையா

சுமந்துவிடு

பார்த்தசாரதி நீதானோ பரந்தாமா 
வரம்தர வருவாயோ இல்லை    

பாமகளின் பூமுகம் பார்த்து 

பூவுலகை நீ மறந்தாயோ 

தேவர்கள் தந்த அமுதினை உண்ட

மயக்கத்தில் இன்னும் உள்ளாயோ 

கர்மா என்பது என்ன கண்ணா

அதில் நாம் உழல்வது முறை 

தானோ சொல்லு கண்ணா

கீதையில் சொன்னது அதைத்தானோ

அதை அறியும் திறனோ எனக்கில்லை 

அறியாமல் தான் கேட்கின்றேன் 

விதி வழி தானே மதியும் 

போகும் என்று சொன்னாரே 

ஆடுவதும் நீ ஆட்டுவதும் நீ  

என்றும் சொன்னாரே என்றால் 

பாவம் செய்தது நீ தானே 

அதை சுமப்பதும் உன் தன் கடன் தானே 

இது ஒரு சுமை அல்ல உன்தனுக்கு

நீயே வந்து சுமந்துவிடு நாம் சுகம் காணவே    

நகைசுவை

நகைச்சுவைகள் நகைப்பதற்கே அறிவாயா?

மனம் நொந்து அழுதிருந்தால் 

அது நகைசுவையா?