கண்ணா

 

கண்ணா மேக நிற வண்ணா 
வெண்ணெய் திருடும் கண்ணா 
விளையாட்டு போதும் கண்ணா                               (கண்ணா)                                     

ஐந்து தலை நாகத்தில் அமர்ந்திருக்கும் கண்ணா 
அலைமீது  நர்த்தனம் ஆடுகின்ற கண்ணா 
ஆண்டாள் சூடிக்கொடுத்த மாலை
விரும்பி சூடுகின்ற கண்ணா                                        (கண்ணா)

மூவுலகை ஓரடியாய் அளந்த கண்ணா 
முகாரி ராகம் இங்கு வேண்டாம் கண்ணா
மனமுருகி வரவேண்டும் இங்கு கண்ணா
உன் குழலோசை தான் கேட்க வேண்டும் கண்ணா (கண்ணா)

பாண்டவர்க்கு தேர் சாரதியான கண்ணா 
பாற்கடலில் படுத்து உறங்கியது போதும் கண்ணா 
பார்த்தசாரதியே இங்கு கொஞ்சம் பாரும் கண்ணா 
வீதி வெறிசோடுமுன்னர் வாரும் கண்ணா                  (கண்ணா)

உரிமை தர மறுக்கிறார் கண்ணா 
எமை உறவாடிக் கெடுக்கிறார் கண்ணா 
ஏழை எங்கள் துன்பங்கள் போக்கவில்லையா 
நெஞ்சில் எரிமலைகள் வெடிக்கிறதே  தடுக்கவில்லையா   (கண்ணா)

அண்டசராசரங்கள் காப்பவன் நீ 
அபலைகளின் அலறல்கள் ஏன் கேட்கவில்லை நீ 
அநியாயம் தன்னையே  அழிப்பவன் நீ 
அவதாரம் இன்னும் ஏன் எடுக்கவில்லை நீ                          (கண்ணா)

கருவறையும் கல்லறையும்

கோவிலிலே கருவறை உண்டு தாயின்
கருவறையில் கோவிலும் உண்டு
குழந்தையும் தெய்வமும் ஒன்று
அந்த இருவருமே கருவறையில் ஒன்று
அந்த கோவிலும்  புனிதமானதொன்று 

கருவறையில் தொடங்குகின்ற வாழ்வு
அலை அலையாய் கொண்டு போகும் பாரு
மணவறையில் பூத்த புது உறவு அது
பள்ளியறையை அலங்கரிக்கும் ஒன்று
அங்கு கலந்து பகிர்ந்து கொண்ட அந்த அன்பு
தாயின் கருவறையில் மிளிர்ந்து சிறை கொள்ளும்

கருவாகி உருவாகி பெரிதாகி வருமே வெளியில்
பூவுலகை காண ஒரு நாளே அது தான் திருநாளே
துன்பங்கள் அறியாமல் அதுவும்
மழலை மொழி  பேசி கொள்ளும்
அழுக்கு போக குளியலறையில் கழுவும்
பசியெடுத்தால் சமையலறை செல்லும்

படுக்கையறையில் துயில் கொள்ளும்
கொள்ள பழுதுகளை சரி செய்யும் 
நல்லறிவு பெற கல்வி கலை கற்று
வாழ்க்கையினை வழி நடத்தும் நன்று
வாழ்க்கையிலே வந்து போனதெல்லாம்
வகுப்பறையில் கொண்டதுபோல் ஆகும்

படிப்படியாய் அறிவிழந்து உடல் தளர்ந்து போகும்
அது பிணவறையில் கொண்டு சென்று சேர்க்கும்
பின்னர் கல்லறையில் கதை முடித்து கொள்ளும்
கருவறையில் தொடங்கிய நம்  வாழ்வு
கல்லறையில் சென்று அது  முடியும்

ஊனம் ஊனமா

உடலினிலே உள்ள ஊனம்  ஊனமா 
உள்ளத்திலே இருந்தால் தான் ஊனமே 
அதை உதட்டினிலே கொள்வது தான் பாவமே 
அதையும் ஊரறிய சொல்லிவிட்டால் சாபமே 
அவை ஏழேழு பிறப்பினிலும் தொடருமே 

ஆறுபடை வீடு

 

ஆறுபடை வீடு உண்டு 
முருகா உனக்கு
ஆத்துக்காரி ரெண்டு 
இருக்குது முருகா
 
ஆறுமலை ஏழுமலை 
என்று உனக்கு
அதிகமான சொத்து 
இருக்குது முருகா
 
அன்பை பெற அன்னை 
உண்டு முருகா
ஆறுதல் தரவுனக்கு 
தந்தை உண்டு முருகா                  ( முருகா ஆறுபடை)

ஆபத்துக்கு ஓடி வர 
அண்ணன் உண்டு முருகா
எங்களுக்கோ அன்னை 
தந்தை யாரும் இல்லை
 
ஆதரவுக் குன்னை விட்டால் 
எவரும் இல்லை ஆறு குளம் 
கண்ட தில்லை முருகா எங்கள் 
கண்களிலே உள்ளனவே முருகா
 
வேதனையின் வடிவம் 
என்ன முருகா
எம்மை வேதனைக்கா 
விற்று விட்டாய் முருகா              ( முருகாஆறுபடை)

வீர தீரம் செய்ய
வில்லை முருகா  
ஒரு விருந்தினரை 
கண்டதில்லை முருகா
 
வெற்றி வேலன் 
துணை இருந்தால் 
போதும் விதியினையே 
வென்றிடுவோம் நாளும்
 
கனவிலேனும் காட்சி 
கொடு முருகா எம்
கவலை எல்லாம் தீர்ந்து 
விடும் முருகா                        ( முருகாஆறுபடை)

ஆறடி மனிதன்

 

ஆறடி மனிதன் அளந்தது என்ன 
இழந்தது தானே அதிகம் 
மனைவி மக்கள் சுற்றம் இழந்து 
சொத்து சுகங்கள் அனைத்தையும் 
இழந்து தன்னையும் ஒரு நாள் இழந்தானே 

ஆறடிமண் தான் அவனுக்கு சொந்தம் 

என்று சொன்னாரே ஒரு பிடி சாம்பல் அதுவும் 

கரைந்து காற்றில் பறந்ததுவே

அழியும் உடம்பை  நிலையென நினைத்து 

ஆசை வைத்தானே விதியென நினைத்து

மாயையில் விழுந்து சிக்கிக் கொண்டானே

பொறுமை இழந்து நிம்மதி இழந்து 
தன்னையும் மறந்து தவறுகள் செய்தானே 
பற்று பாசம் என்று எண்ணி பதறித் துடித்தானே 
ஆசைகள் அவனை ஆண்டு கொள்ள அவதிபட்டானே 
எல்லாம் எனக்கே சொந்தம் என்று  உரிமை கொண்டானே 

பெரியவன் நான்  என்று ஆணவம்
கொண்டு அழித்திடத் துணிந்தானே 
அன்பு செய்வதை மறந்து அவனும் 
ஆட்கொள்ள நினைத்தானே 
ஆண்டான் அடிமை என்று அவனும் பேதம் கொண்டானே 

உயிருக்கு இல்லை பேதம் என்று உணர மறுத்தானே 
ஆண்டவனையும் வகை வகையாக பிரித்து வைத்தானே
பாவத்தை தொலைக்க வந்தவன் இங்கு மேலும் சுமந்தானே 
பேரின்பம் காண விளையவில்லை அவன்  சிற்றின்பம் கண்டானே 

உன்னை நினைப்பினிலே

உன்னை நினைப்பினிலே வரிஞ்சிருக்கேன்
நித்திரையும் இழந்திருக்கேன் நான்
நெத்தியிலே வரைஞ்சிருக்கேன் நீ
நெஞ்சுக்குள்ளே நிறைஞ்சிருக்கே (உன்னை நினைப்பினிலே)

கண்ணாளன் காத்தாட மூச்சை
கொஞ்சம் இழுத்து விட்டேன்
கண்ணு எரியும் இன்னு ஒறப்பை
கொஞ்சம் கொறச்சுக் கிட்டேன்
இனிக்க வேணுமின்னு லட்டு
கொஞ்சம் சேர்த்துகிட்டேன் (உன்னை நினைப்பினிலே)

லட்ட கண்டதும் நீ எட்டிப் பார்க்க கூடாது
நெஞ்சறையை பூட்டி சாவியை மறந்து வச்சேன்
தொறக்க முடியாது தொந்தரவு செய்யாதே
தெத்தி பல்லை ஓடைச்சிடுவேன்

நான் மண்ணுக்குள்ள போகு மட்டும்
நீ நெஞ்சுக்குள்ளே இருக்கோணும்
நெத்தி பொட்டு அழியு முன்னர் நான்போய்
சேரோனும் அங்கேயும் காத்திருந்து
பூ விலங்கு போடோணும் (உன்னை நினைப்பினிலே)

ஒய்யாரமா

ஒய்யாரமா நெஞ்சுக்குள்ளே ஒக்காந்து என்ன பண்ணிற
நெஞ்சு வலிக்கவில்லை நித்திரையும் கொள்ளவில்லை
கும்மிருட்டு வேளையிலும் ஏன் குதிக்கிறே
கொத்தடிமை போல என்னை ஏன் வெருட்டிற                 (ஒய்யாரமா)

கட்டெறும்பு போல என்னை ஏன் கடிக்கிற
கட்டியவன் கோட்டையிலே கூத்தடிக்கிறே 
கரு வண்டு போல கண்ணை ஏன் உருட்டிற
கட்டுப்பட்டு காலடியில் தானே கிடக்கிறேன்                      (ஒய்யாரமா)

சுரிதார் வேண்டாம் கால்சட்டை வேண்டாம்
கண்டுகண்டு  கசந்து போச்சு கண்ணே
கண்டாங்கி சேலை கட்டி வரணும் எனக்கு
கை வளையல் கொஞ்சும் ஓசை கேட்கணும்
அதற்கு கால்கொலுசு மெட்டி மெட்டு  போடணும்
மல்லிப்பூ வாசம் என்னை கமகம என்று இழுக்கணும்  (ஒய்யாரமா)

கனடா முழுவதையும் சுத்தி வந்து பார்க்கணும்
சி .என் டவரில சோழன்போரி கொறிக்கணும் 
சிட்டுப் போல அங்கிருந்து சேர்ந்து நாம பறக்கணும் 
கண் கொள்ளாக் காட்சி என்று கண்டவர்கள் வியக்கணும் 
இது தண்டா ஜோடி என்று மூக்கின் மேல் விரலை வைக்கணும்   
கலை மகளே வந்ததாக எண்ணி நான் 
கண்ணிமைக்க மறந்திடணும்பெண்ணே                             (ஒய்யாரமா)