காதலர் தினம் வாழ்க

             

காதலர்  தினம் வாழ்க 
காதலர்கள் வாழ்க .....!
கனவுகளை கற்பனையை 
வெல்க வெல்க...!
வீதியிலே வலம்வரும் 
வாலிபர்கள் வாழ்க
வான்னிலவு தேடிவரும் 
புன்னகைகள் வாழ்க 
பூத்துக் குலுங்கும் ரோஜாபோல் 
பொலிவுடேனே வாழ்க
அன்னநடை சின்னஇடை
பைங்கிளிகள் வாழ்க
அச்சம் மடம் நாணம் 
பயிர்ப்பு அலுங்காமல் வாழ்க 
இஷ்டப்பட்டு கஷ்டம் 
கொள்ளும் இதயங்கள் வாழ்க....!
இன்பம் பொங்க என்றும் வாழ்க வாழ்க....!

இதயம் ஒன்றானால் 
காதல் பிறக்கும்
கண்கள் கலந்திடவே 
கவிதை உயிர்க்கும்
இறையருளும் சேர்ந்து 
விட்டால் கைகள் கலக்கும்

காதல் கொள்ள 
கொள்ள பரவசம்
அதில் கனவுகளும் 
கற்பனையும் இலவசம்
உடல் பொருள் ஆவி 
எல்லாம் உன்வசம்
உற்றவரும் பெற்றவரும் 
தென்பட வில்லை
உருகி உருகி காதல் செய்வார் 
தன்வசம் இல்லை

பறவைகளும் விலங்குகளும் 
கொள்ளும் இந்தக் காதல்
சுதந்திரமாய் காதலிக்கும் 
இல்லை ஒரு காவல்
ஜாதி மத பேதமில்லை 
கட்டுப்பாடு இல்லை
பணம் பதவி கௌரவமும் 
தேவையே இல்லை
தற்கொலையும் தோல்விகளும் 
இல்லவே இல்லை

கற்றவரும் பாமரரும் 
கொள்ளும் இந்தக்காதல்
முற்றும் துறந்த முனிவரையும் 
வென்று விட்ட காதல்
முத்தமிழ் வித்தகரும் 
வீழுகின்ற காதல்
முத்துகுமரன் அவன் 
முக்குளித்த காதல்
பட்டுப் போன அத்தனையும் 
தளிர வைக்கும் காதல்

பித்துபிடித்தே காதலரை 
கொன்று விடும் காதல்
மோதலிலே பிறக்கும் 
காதல் வாழும்
காதலினால் மோதல் 
பிறக்க வீழும்
வாழுகின்ற காதல் 
எல்லாம் காவியம்
வீழுகின்ற காதல் 
எல்லாம் வெறும் ஓவியம்.

மகிழும்உள்ளம் நலம்காண உதவும்

                                        

மலர்களே மௌனமா
மனதிலே பாரமா
இல்லையேல் ஈரமா
தன்மையில் மாற்றம் இல்லையே

மழை வந்த போதும்
நிறம் மாறவில்லை
புயல் வந்த போதும்
மணம் வேறு இல்லை

நதி மீது போனாலும்
சதி செய்யவில்லை
மிதிபட்டு கிடந்தாலும்
கதிகலங்க வில்லை

குளிர் கொண்டபோதும் 
குறைகாண வில்லை 
தீயிலே வெந்தாலும்
சினம் கொள்ள வில்லை 

பழிவாங்க ஒருபோதும் 
பதம் பார்க்க வில்லை
வழியின்றி ஒரு போதும் 
விழவில்லை காலில்

நிமிடம் ஒரு நிறமும்
நிலையில்லா மனமும் கொண்டு
மனிதரை மனிதர் தினம்
வருத்துவதே தலையாய தொண்டு

முன்னாடி சிரித்திடுவர் 
வாழ்வை பின்னாடி சிதைத்திடுவர்
நாம் கருணை உள்ளவர் என்பர்
கொலை களவும் செய்திடுவர்

தினம் ஒரு கவலை
கொள்ளும் மனமே
தீராத நோய்கள் வந்து
சேரும் வருத்தும் உனையே

தித்திக்கும் எண்ணங்கள் கொண்டாலும்
அன்பான இதயங்கள் கண்டாலும்
துன்பங்கள் சருகாகும் உடனும் 
மகிழும்உள்ளம்  நலம் காண உதவும்

ஆனை கறுத்ததென்று தந்தத்தை வெறுத்தாரா

 

ஆனை கறுத்ததென்று
      தந்தத்தை வெறுத்தாரா
தீயது கொளுத்தும் என்று
      தீபத்தை அணைத்தாரா

வேம்பு கசக்கும் என்றே
       விலக்கியே வைத்தாரா
வீணை அழுகுதென்று
       வீசியே எறிந்தாரா

வானம் கறுத்ததென்று
       மழை நீர் உறுத்தியதா
வாடிடும் மலர்கள் என்று
       மாலைகள் சூடலையா

மின்னல் தோன்றியதால்
       ஜன்னல் மூடியதா
சிவந்திடும் கன்னமென
       நாணம் விலகியதா 

குட்டியை விலக்கி வைத்தால்
      குரங்கினம் ஆகாதா
சிறு பிள்ளை வேளாண்மை
      சிறைச் சேதமாகிடுமா 

மழலை பேசுவது
      மந்திரம் ஆகிடுமா
தந்திரம் தெரிந்திருந்தால்
     விந்தைகள் புரிவாரா

இறைநாமம் சூடினால்
     இறைவன் என்றாகிடுமா
ஆலயம் இல்லையென்றால்
     ஆண்டவன் இல்லையா
  
கடலில் குளிப்பதனால்
     கரைந்திடுமா வஞ்சம்
கவலை படுவதனால்
     களித்திடுமா நெஞ்சம்

இறப்பு நிச்சயமே
    பிறப்பு தொடரலையா
புயல்வந்த பின்னாலே
    அமைதி காணலையா   

வாழ்வு சரிந்தது என்று
     வையகம் வெறுத்திடுமா
வானவில் தோன்றுவதால்
     இயற்கையழகை இழந்திடுமா

வண்ணநிலவு வருவதனாலே
        எண்ணஓட்டம் குறைந்திடுமா
கண்கள்ளிரண்டும் மூடியதும்
        வண்ணம்முழுதும் மறைந்திடுமா

நினைப்பது நடப்பதில்லை
       நடப்பதை  நினைத்ததில்லை
விழுவதெல்லாம் எழுவதற்கே
      அழுவதெல்லாம் சிரிப்பதற்கே

தோல்வியை தழுவ
       வெற்றிகள் காணும்
துன்பங்கள் சூழ
       இன்பங்கள் தொடரும்

நிலைப்பது இல்லை எதுவும் 
       நிம்மதி காணும் உறவே
தடுத்திட முடியாதெவரும்
      தரித்திரம் விலகும் உறவே

விபரீத ஆசைகள்

நோயினில் நோடிந்திருந்தேன் 

வீட்டினில் தனித்திருந்தேன்

வாதையில் படுத்திருந்தேன் 

விநோதமாய் உணர்ந்தேன்

வியந்தேன் நெஞ்சினில் 

வண்ணமாய் எண்ணங்கள் 

சொரியக் கண்டேன் 

மண்ணை பார்த்தேன் 

விண்ணை பார்த்தேன் 

விபரம் அறியாது தவித்தேன் 

பஞ்சபூதங்கள் தானருகில் 

பரிசீலனை செய்யவே பாடிய

படியே எழுதுகோல் எடுத்தேன் 

எண்ணங்கள் தாள்பதித்தேன்.

பதறாமல் பாங்குடன் 

கேள் என்றே 

படித்தேன்

மழையை கண்ணால் 

கட்டிட ஆசை

மின்னலைக் கூட 

தொட்டிட ஆசை என்றேன்

காற்றினைக் கண்ணால் 

கண்டிட ஆசை நெருப்பைக் 

கூட சுட்டு விரலால் 

தொட்டுப் பார்த்து சுட்டிட 

ஆசை ஒட்டு மொத்த 

நீரினைக் கூட உறிஞ்சிக் 

குடிக்க ஒரு பேராசை 

ஓயாத அலைகள் சூரிய சந்திரர்க்கு 

ஓய்வு கொடுத்திட வேண்டும் 

என்றாசை மனிதரை எல்லாம் 

மாணிக்கமாக மாற்றிட ஆசை 

நட்சத்திரங்கள் அனைத்தையும் 

மாலையாய் கோர்த்து மகளின் 

கழுத்தில் அணிந்திட ஆசை

வான வில்லை வளைத்து 

என் மகனின் கையில்  

கொடுத்திட ஆசை என் உயிரை 

பிரித்து கயிறாய்த் திரித்து 

கணவரை அதனால் கட்டிட ஆசை

உயர்ச்சி தாழ்ச்சி ஏழ்மை கூட 

ஒழிந்திடவேண்டும் என்றொரு ஆசை 

மாண்ட மண்ணின் மைந்தர்கள் 

மீண்டும் தோன்றிட வேண்டும் 

என்றொரு ஆசை தரணியில் தமிழ் 

இனம் காக்க ஒருவன் ஹரனாய் மாறி தரணி 

முழுவதும் வென்றிட ஆசை இதனிலும் 

மேலாய் ஆண்டவன் மடியில் ஒரு கணமேனும் 

ஆழ்ந்து உறங்கிட வேண்டும் என்பது என் தீராத ஆசை என்றேன்

ஒரு கணம் பஞ்சபூதங்கள் 

மருண்டே நின்றது 

மறந்திடு என்றது 

விளையாட்டு வினையாவது 

போல் விரைந்தே சென்றது 

பார்த்தவன் விண் நகைத்தான் 

பின் புன்னகைதான்

விண்மீனும் கனிவாய் 

கண் சிமிட்டியது இனிமையாய் 

இரவும் நிலவும் எனை ஈர்க்க 

கதிரவன் கதிர்களால் கையசைக்க 

வாயுவும் மெல்லென வாடையை 

வீசிட உணர்வினை இழந்தேன் 

உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தேன்.

இது உண்மை தான் என் முதல் கவிதை எல்லோரும் எல்லாம் எழுதி விட்டிருப்பர்கள். நான் எதை எழுதுவது வித்தியாசமாக எழுத நினைத்தே  நடக்கமுடியா தவற்றை தொகுத்து எழுதிபார்த்தேன். அதுவே பின்னர் விருப்பமாக தொடர்கிறது.

மாதவம் செய்திடல் வேண்டும்

 

மாதவம் செய்திடல் வேண்டும் 
மாதவனே உன்தாள் பணிய -மூங்கில்
போன்ற தோளுடையா னகமலர்வான்
மாலை மலர்கள் தூவ

நீடு வாழ்ந்திட நிதமும்  
சேவிக்க வேணுமும் நாமம்
நீற ணிந்தால் நெற்றியிலே
பாழ் படுமே பாவம்

ஆழிக் கடலில் வீற்றிருந்து
ஊழித் தீயை அணைப்பாய்
பேரழிவை தடுத்திடவே
தோன்றிடு வாய் விருப்பாய்

வேழம் வளர்ப்பது போல் 
தோன் றிடாது வாழ்வு 
வீழும் வாழ்வை காத்திடவே -துயர்
வீழும் பார்வை வீசிடவே

பாழும் உலகில் நாளும்
கொடுமை தணிய வேண்டும்
கொடுங் கூற்றன்கூட கண்டு
விலகி ஓட வேண்டும்

பாம்பின் மீது பள்ளி
பார்த்திபன் ஏன் தள்ளி
தீபம்ஏற்ற நீயும் எமை 
திரும்பி பார்க்க வேண்டும்

ஊடுருவி எம் உணர்வில் 
உயிரில் கலக்க வேண்டும்
உறைந்திருக்கும் ஊழ் வினையோ 
உருகி ஓட வேண்டும்                             

 

கார் குழலை கண்டதுமே
பின்இழுப்பாய் கார்மேக கண்ணா
வெண்ணெய் திருடி உண்ணும்
வேய்ங்குழல் ஊதுகின்ற வண்ணா

 

மாதர் சூழும் போது
மலர்ந்திடும் உம் வதனம்
ஆண்டாள் சூடிக் கொடுத்த 
மாலை சூடிக் கொண்ட போதும்

மாதங்களில் மார்கழியே உம்
மனதிற் கினிய மாதம்
மாதர்களும் மகிழ்ந்து பாடி
துயில் எழுப்பும் நேரம்

தீயினிலும் கலந்தி ருப்பாய்
தூணிலும் நிறைந் திருப்பாய்
பாரினிலும் பரந்து இருப்பாய் -பேரொளியாய்
உள்ளத்தே உறைந்திடுவாயே

பத்துமாதம் சுமந்து

ஆரம்ப காலங்களில் எழுதியது    

 

பத்துமாதம் சுமந்து இருப்பாள் அன்னை.
அவர்பக்கத்திலே துணைஇருப்பார் தந்தை.
மடியினிலே சுமந்திருப்பாள் அன்னை.  
மனதினிலே சுமந்திருப்பார் தந்தை. 

கற்பனைகள் கண்டிடுவர் நாளும் குழந்தை 
பிறந்தவுடன் குதித்திடுவார் மகிழ்ச்சி கடலில். 
உலகத்தையே ஜெயித்ததாக நினைப்பர்.
மழலை மொழி கேட்டு அவர்கள் மறந்திடுவர்  தம்மை.

 

சுட்டித்தனம் அத்தனையும் பார்த்து பார்த்து ரசிப்பர்.
பெரும் சாதனையே செய்ததாக சொல்லி சொல்லி மகிழ்வர்.
பிள்ளைகளோ நோயினிலே விழுந்துவிட்டால் போதும். 
நொடிந்திடுவர் நொடியினிலே நோன்பு கூட இருப்பர். 

 

குழந்தைகளோ தலையணையில் துங்கிடவே மாட்டார். தந்தை 
நெஞ்சணையை தானே தன் பஞ்சணையாய் கொள்வர்.
பெற்றவரின் கரங்களையே பற்றிக்கொண்டு நடப்பர்.
பெற்றவரோ தன்னுடைய ஊன்றுகோல் என்றே நினைப்பர்.

குழந்தைகளோ ஓடி தெருவினிலே விளையாடி 
விழுந்தால் தீயினையே மிதித்தது போல்  
துடித்திடுவார் தந்தை. அண்டை அயல் 
ஓடி வர அழுது புலம்பிடுவார் அன்னை

 

தந்தை தாய் தாம்  கண்ட கனவெல்லாம் 
நனவாக்க எண்ணி இரவு பகல்
உழைத்திடுவர் வருத்திடுவர் தம்மை கண்ணை
இமை காப்பது போல் காத்திடுவார் உன்னை.
 
கல்வி கலை கற்றுவர பள்ளியிலே சேர்ப்பார்.
தந்தையோ தன் பொறுப்பை எண்ணி பள்ளி கொள்ள மறுப்பார்.
பக்கத்திலே இருந்து அவர் பாரியாரும் தவிப்பார்.
முற்றதிலேயிருந்து அவர் வானத்தையே முறைப்பார்.

நட்சத்திரம் அத்தனயும் எண்ணி  எண்ணி பார்ப்பார்.
பரிட்சையிலே தேர்ச்சி பெற்றால் தந்தை 
வெகுளியாக சிரிப்பார் தோத்து விட்டாலோ 
அவர் துவண்டே  விடுவார்.
 
வயது வந்து விட்டாலோ பெற்றவர்கள் 
வயிற்றினிலே நெருப்பை கட்டிகொள்வர்.
சீக்கிரத்தில் திருமணத்தை செய்து வைத்து விடுவார்.
திருப்தியோடு திண்ணையிலே அமர்ந்து பெரு மூச்சு விடுவார்.
 
நொந்திருப்பார் நோய்சூழ நெருப்பின் மேல் நிற்பார்
தலையிலுள்ள சுமைகளையே இறக்கிவைக்க துடிப்பார்.
எமைதாங்கிடும் பிள்ளை என்றே தலைகனம் கொண்டிருப்பார்
இந்நிலையில் பெற்றவரை புறக்கணித்தல் எவ்விதத்தில் நியாயம்

 நினைவில் இல்லையா அவர்கள் செய்து வந்த தியாகம்.
அவர் பட்ட பெரும் பாட்டை எல்லாம் மறந்திடுதல் முறையோ.
பெற்றவரும் பிள்ளைகளை புரிந்து கொள்ளல் வேண்டும்.
வெளிநாட்டில் படும் பாட்டை தெரிந்து கொள்ளல் வேண்டும்.

 படத்தின் மீது சுட்டியை கொண்டு செல்ல வாசகங்கள் தென்படும்

பொங்கல் பொங்கலிட

   

படங்கள் மீது சுட்டியை கொண்டு செல்ல வாசகங்கள் தென்படும்

பொங்கல் பொங்கலிட பொங்கிடும் 

       மங்களம் பொங்கிடும் தங்கிடும்

வழங்கும்  இன்பமும் எங்கணும்  

       தினகரன் விண்ணில் தோன்றிட

திங்கள் நெஞ்சில் தவழ்ந்திடும்

      தொட்டவை எல்லாம் துலங்கிடும்

பொங்குதமிழ் எங்கும் புலர்ந்திடும்

       பார்புகழ ஈழபோர் முடியும் நிலைவரும்                                               

   தையிலே பொங்கல் இட

        உழவர் உள்ளம் பொங்கிடும்

கள்ளமற்ற மழலையாக மலர்ந்திடும்

        உண்மையும் உயர்வும் கொண்டிடும் 

மடமை எல்லாம் நீங்கிடும்

       அடிமைத் தன்மை அடங்கிடும்

எங்கும் நிதர்சனமாய் உறங்கிடும்

       வாழ்வும்  வளமும் பெருகிடும்

     

கதிரவன் கதிர்களால் உயிர்கள் வாழும்

       கடுகளவு கூடினால் பயிர்கள் வாடும்

அருளும் பொருளும் நிறைந்திடும்

       நேர்வழியில் நிதமும் சென்றிடும்

ஒற்றுமை எங்கும் ஓங்கிடும்

       அன்பு வெள்ளம் அலையலையாய்

அனைவரையும் ஆட்கொள்ளும்

       உன்னதமான உலகொன் றுருவாகும்

பஞ்ச மஞ்சி விலகும்

         படிய ளக்க மிஞ்சும்

வஞ்சம் முழுதும் நீங்கும்

        துன்பம் வந்து கெஞ்சும்

துயிலும் போது கூட 

        துயர்தூர விலகி போகும்

பகையை வெல்ல முடியும்

        பழவினை களையே கொல்லும்

                                                                      
தேடக் கிடைக்காத திருவருளும் நமை

       வந்து சூழும் நாளும்கோளும் 

தேடிவந்தே நன்மை செய்யக் கூடும்

       பேரொளியாய் விளங்கும் 
அதுபூ வுலகாய் மாறும்

        இல்லை இல்லை என்ற தொரு

நிலை மாறி போகும் காதல்

         அன்புகருணை பிரவாக மாய்ஓடும் 
       

நன்றி தனை நவின்றிடவே 

       ஞாயிறுக்கு பொங்கலிடும்

ஆதவனை அலங்கரிக்க 

       கோலமிடும் கும்பிடும்

இஞ்சியிலை மஞ்சள்ளிலை மாலையிட்டு

       பானையில் பச்சரிசி சக்கரையும் 

கற்கண்டும் பாலோடு நெய்யும்மிட்டு                                                        

       தித்திக்கும் பொங்கலிடும் திருநாளில்